Ocena ryzyka ujęć wody

JARS S.A. wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Klientów rozszerzyła ofertę świadczonych usług o opracowanie Analizy ryzyka ujęć wód.

Celem analizy ryzyka ujęć wód jest określenie ewentualnych zagrożeń mogących negatywnie oddziaływać na ujmowane wody, w tym powodować ich zanieczyszczenie oraz określenie aktualnego stanu środowiska gruntowo-wodnego w zasięgu strefy dopływu wód do ujęcia.

Nowelizacja Ustawy Prawo Wodne, która weszła w życie 1 stycznia 2018 r. przywraca obowiązek ustanawiania stref ochronnych ujęć wody. Na gruncie nowego Prawa Wodnego ustawodawca wyróżnia dwa rodzaje stref ochronnych:

  • wyłącznie teren ochrony bezpośredniej ujęcia oraz teren ochrony bezpośredniej i teren ochrony pośredniej.

Zgodnie z Ustawą z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo Wodne, Właściciel ujęcia wody realizujący zadania w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę jest obowiązany przeprowadzić analizę ryzyka i przekazać ją do właściwego wojewody.

Analizę ryzyka przeprowadza się dla:

  • ujęć wody dostarczających więcej niż 10m3 wody na dobę lub służących zaopatrzeniu w wodę więcej niż 50 osób;
  • indywidualnych ujęć wody dostarczających do 10 m3 wody na dobę lub służących zaopatrzeniu w wodę do 50 osób, jeżeli woda jest dostarczana, jako woda przeznaczona do spożycia przez ludzi, w ramach działalności handlowej, usługowej, przemysłowej albo do budynków użyteczności publicznej.

Analiza ryzyka jest aktualizowana nie rzadziej niż co 10 lat, a w przypadku ujęć wody dostarczających mniej niż 1000 m3 wody na rok – nie rzadziej niż co 20 lat.

Właściciele ujęć wody, dla których nie ustanowiono strefy ochronnej obejmującej teren ochrony pośredniej na podstawie ustawy Prawo Wodne z 2001 r., są zobligowani do przedłożenia wniosku o ustanowienie stref ochronnych, obejmujących teren ochrony bezpośredniej oraz teren ochrony pośredniej. Są do tego zobowiązani jednak tylko wtedy, jeżeli jest to uzasadnione wynikami przeprowadzonej analizy ryzyka ujęcia.

Obowiązek sporządzenia analizy ryzyka ujęć Właściciel ujęcia powinien zrealizować w terminie do grudnia 2020 roku.

Ocena jakości stanu środowiska gruntowo-wodnego może zostać uzupełniona o dodatkowe obszary:

  • ocenę ryzyka zdrowotnego;
  • ocenę ryzyka ekologicznego;
  • opinię biegłego sądowego.

Ocena ryzyka zdrowotnego pozwala na oszacowanie skutków dla zdrowia człowieka związanych z narażeniem na szkodliwe substancje w środowisku (gleby, wody powierzchniowe i podziemne, żywność, pylenie do powietrza). Analogicznie ocenę ryzyka ekologicznego stosuje się do badania wpływu zanieczyszczeń na ekosystemy (glebowe, wodne, lądowe).

Wprowadzenie takich narzędzi pozwala na:

  • ustalenie poziomów remediacyjnych w gruncie w oparciu o ustalone z klientem lub możliwe, ze względu na własności gruntu, sposoby zagospodarowania terenu;
  • podanie sumarycznych wielkości ryzyka zdrowotnego i ekologicznego dla substancji, których poszczególne stężenia są niższe od wartości normatywnych (ważne szczególnie w przypadku działania na ten sam organ docelowy);
  • obniżenie kosztów remediacji w odniesieniu do całej nieruchomości.

Dodatkowo proponuje się wykorzystanie podejścia zintegrowanego, w którym do scharakteryzowania terenu zostaną wykorzystane metody fizykochemiczne, ocena ryzyka zdrowotnego lub/i ekologicznego oraz przestrzenna wizualizacja wyników. W efekcie zastosowania takiego podejścia będzie możliwe dobranie optymalnych metod remediacji.