Znakowanie produktów a prawo – jak nie popełnić błędu


Etykieta produktu spożywczego jest nośnikiem wielu informacji mających wpływ na podejmowanie przez konsumentów decyzji o jego zakupie. Dla współczesnego odbiorcy oznakowanie żywności stanowi podstawowe źródło wiedzy o produkcie i sposobie jego użytkowania. Z etykiety żywności konsument dowiaduje się również o szczególnych właściwościach produktu (np. jego oddziaływania na zdrowie, zastosowanych metod produkcji itp.). Dlatego też poza interesującą grafiką i atrakcyjną kolorystyką etykieta musi zawierać — przede wszystkim — rzetelne informacje o produkcie tak, aby konsument mógł dokonać świadomego wyboru spożywanej przez niego żywności.

Do podstawowych informacji, jakie znajdziemy na etykiecie należą:

  • nazwa produktu,
  • wykaz składników,
  • termin przydatności do spożycia lub data minimalnej trwałości,
  • warunki przechowywania,
  • dane identyfikujące producenta,
  • informacja o ilości netto,
  • informacja o wartości odżywczej.

Ważną informacją dla osób cierpiących na alergie lub nietolerancje jest wyszczególnienie obecności alergenów w wykazie składników. Takie informacje są uwidocznione są najczęściej pogrubioną lub powiększoną czcionką, itp.

Szczególnie cenne są informacje o wartości odżywczej produktów. Obejmują one wartość energetyczną oraz zawartość tłuszczu, kwasów tłuszczowych nasyconych, węglowodanów, cukrów, białka oraz soli. Informacje te podawane są w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml produktu.

Uzupełnieniem informacji o wartości odżywczej na opakowaniach produktów żywnościowych jest oznakowanie produktów informacjami na temat RWS (Referencyjnymi Wartościami Spożycia).

Przykładowo, jeżeli na etykiecie produktu oznakowanego systemem RWS, widnieje informacja, że dostarcza on w jednej porcji 586 kJ/140 kcal energii, co stanowi 7% Referencyjnej Wartości Spożycia dla przeciętnej osoby dorosłej, to należy traktować tę informację, jako wskazówkę, że pozostałe produkty żywnościowe nie powinny dostarczyć więcej niż 7814 kJ/1860 kcal, czyli 93% referencyjnego dziennego spożycia.

Dobierając produkty w swojej codziennej diecie, wartości RWS dla cukrów, tłuszczów, kwasów tłuszczowych nasyconych i soli należy traktować, jako wskazówkę „NIE WIĘCEJ NIŻ”, a nie wartości docelowe, które należy codziennie spożyć. W obliczeniach uwzględnić należy również składniki zawarte w potrawach przygotowywanych w domu, np. w słodzonej herbacie, cieście lub innej przekąsce.

Etykiety żywności są przedmiotem urzędowej kontroli żywności, a skutki nieprawidłowego oznakowania lub reklamy mogą być dla producentów dotkliwe. Prawidłowe opracowanie etykiety wymaga solidnej znajomości wciąż zmieniających się przepisów oraz właściwej ich interpretacji.